Ik herinner me nog goed het moment waarop ik besefte hoe krachtig de verbinding tussen lichaam en geest is. Ik zat midden in mijn rijlessen. En ondanks talloze uren achter het stuur, lukte het me niet om mijn angst te overwinnen. Totdat ik begeleiding van een haptotherapeut kreeg. Deze hielp me bewust te worden van wat ik met mezelf deed op het moment dat ik de auto instapte. En welke rol ik de instructeur liet spelen in het voeden van mijn angsten. Het opende mijn ogen. Dit nieuwe inzicht hielp me om niet alleen met de rijlessen om te gaan, maar ook anders om te gaan met druk van buitenaf. Deze ervaring was een verrijking voor mij als mens. Hier pluk ik nog steeds de vruchten van.
Deze persoonlijke ervaring heeft mijn interesse in haptotherapie aangewakkerd. Ik merkte hoe weinig ruimte het gevoelsleven krijgt in onze maatschappij. Mensen raken hierdoor in de knoop met zichzelf, verliezen de verbinding met zichzelf en lopen vast in contact met anderen. Dit kan leiden tot gevoelens van eenzaamheid en angst. Om deze reden ben ik in 2014 gestart met de opleiding haptotherapie, die ik in 2018 succesvol heb afgerond. Tijdens mijn opleiding heb ik mogen ervaren hoe helend en verbindend het is om je gevoelsleven in het dagelijks leven te betrekken.
Sinds 2010 ben ik werkzaam als dramatherapeut in het speciaal onderwijs. Drama gaat, net als haptotherapie, over ervaringsgericht werken. Als dramatherapeut heb ik geleerd waar te nemen hoe een speler met zichzelf en met de ander omgaat. Wat ik zie en voel, kan ik op een speelse manier teruggeven in een passend tegenaanbod in het spel. De ervaring in het onderwijs heeft mijn mensenkennis vergroot en me een breed scala aan werkvormen aangereikt die ik nu in mijn begeleiding kan inzetten.
Mijn gezin, met twee jonge kinderen, leert me loslaten, relativeren en vooral genieten. Ze zijn de beste spiegels die ik me kan wensen. Dansen is voor mij een heerlijke uitlaatklep om mijn energie weer te laten stromen en me krachtiger te voelen. Ik geniet van het buitenleven, vooral de bergen. Ik heb er ontzag voor, maar ze trekken me ook enorm aan. Niets geeft me meer voldoening dan na een intensieve hike neer te strijken op een bankje en te genieten van het uitzicht, fijn gezelschap en lekker eten.
Voor mij ligt de sleutel tot persoonlijke ontwikkeling in ervaringsgericht werken. Alles wordt in het moment gevoeld en vaak ook gedeeld. Zodra je je bewust wordt van jezelf in contact met de omgeving, ontstaat er een keuze. De keuze om hier anders mee om te gaan. Het besef dat je een keuze hebt en niet meer door een automatische piloot wordt geleefd, geeft al een gevoel van autonomie.
Ik voel het als een eer om door de ander te worden toegelaten in zijn kwetsbare stuk. Om deelgenoot te mogen zijn in hun proces en mee te mogen voelen. Het vraagt van mij om mezelf niet achter te houden, maar ook contact met mezelf te houden en te delen wat ik ervaar. Op die manier nodig ik de ander ook uit tevoorschijn te komen. Dat is het moment waarop echt contact ontstaat.Ik ben ervan overtuigd dat een betere verbinding met jezelf leidt tot een meer verbonden gevoel met anderen. Wat het levensplezier vergroot.
Benieuwd wat haptotherapie voor jou kan betekenen?